Babam, Fadıl babam...

Babam, Fadıl babam...

Faiz Cebiroğlu

faizce@hotmail.com

Bugün de Perşembe,

Antakya'da, pazar.

Saman satacağız

Samancılar çarşısında.

Ben ve babam.

Yakıcı Temmuz ayında.

Antakya, samancılar pazarında.

Sabah koyulduk yola

Yürüdük...

Köyden medineye, Antakya'ya.

Elimden tutmuştu, babam,

Yürüdük...

Yürüdük...

Ben, babam ve karagözlü eşeğim.

Yürüdük.

Babam: Fadıl.

Dursunlu köyünden.

Erdemli ve faikti!

Kartal dağlarından daha fazla

Dikti.

Eşeğimiz:

Karagözlü eşeğimiz

Onlarca kireç taşını

Sırtında taşımıştı.

Faiz:

Faydan Faiz.

Çocukluğunda taştı

Sel oldu.

Nehir oldu.

Sonra da asileşti.

Ben, babam ve kara gözlü eşeğimiz.

Yürüdük,

Antakya medinesine doğru.

Saman pazarına doğru

Yürüdük.

Karagözlü eşeğim yoruldu.

Ben de yoruldum.

Yoruldum ama babama belli ettirmedim!

Üzülmesin diye.

Kamış kavalı da alacak.

Söz vermişti,

Bu sevinçle,

Yorgunluğun anasını satarım, dedim.

Yürüdüm... yürüdük.

Faiz, yorulmaz! derdi. babam.

Ama yol da çekilmez, hani.

Hele şu Temmuz sıcağında!

Yorulduk.

Ben yoruldum,

Karagözlü eşeğimiz yoruldu.

Yorulduk.

Yeterince saman veremedik, eşeğe.

Dedi, babam.

Yürümez oldu, bak!

Saman, saman verecektik

Bu da ona bir hak!..

Sonra

Cebinden, iki üç kuru incir çıkardı.

Verdi, eşeğe.

Bu da ona iyi gelir, bak!

Yürüdük...

Eşek yorgun.

Faiz, bin yorgun...

Yine

Yorgunluğun anasını satarım, dedim.

Yürüdüm.

Yürüdük...

Saman pazarından önce,

Demirciler çarşısından geçtik.

Adı: Demirciler çarşısı

Ama demir yok.

Her taraf teneke.

Sac!

Yan yana ya da karşı karşıya

Kurulan barakalardan

Çekiç sesleri geliyor.

Eğrilmiş tenekeler

Düzeltiliyor

Soba oldu,  olacak!

Babam:

Eşeği tut, bekle dedi.

Gelecek kış için

Soba siparişi yapıyor,

Yapacak.

Bir sonraki pazara hazır olur.

Önümüzdeki kış

Evimiz, sımsıcak olacak.

Bak!

Demirciler çarşısı mı,

Sobacılar çarşısı mı?

Ben de pek anlayamadım.

Demir, nerede sordum?

Babam, sobacılar dedi!..

Demir...

Yani ağır metal

Teneke oluyor.

Demirciler çarşısında.

Demir,

Sert demir

Teneke oluyor.

Ve sobamız olacak.

Teneke soba

Demirciler çarşısında!

Yok,

Darılma, bak:

Bu soba, evimizi ısıtacak

Soba budur.

Sobamız sacdandır,

Merak etme,

Demir gibidir.

Evimizi tam ısıtacak!..

Evi ancak sac ısıtır

Sac, hemen sıcaklaşır

Hararet yayar tüm eve

Evi tam ısıtacak.

Bak!

Yürüdük... Yürüyoruz...

Nihayet

Saman pazarındayız.

Samanları sattı, babam.

Fadıl, babam

Faik, babam.

Yine aynı ”fiyattan” aldılar.

Yine eşeğe ”saman parası” verdiler.

Dürzüler!

Yürüdük... Yürüyoruz....

Antakya uzun çarşıdayız.

Kamış kavalı arıyoruz.

Bulduk.

Uzun bir kaval aldı.

Hadi dene.

Bir Arapça müvvel çal

Bakalım, sesi nasıl kavalın.

Utangaçça üflettim, kavalı.

Mükemmel dedi, babam.

Fadıl, babam.

Ben, sevinçli

Babam, bin sevinçli!..

Yürüdük...Yürüyoruz...

Ev'e meyva alalım, dedim

Demez olaydım.

Gittik

Sebze hali çarşısına

Elma aldık, iki kilo..

O anda babamın cüzdanı çalındı

Elma oldu, bin kilo!

Perşembe, pazardayız.

Bir baba, bir oğul bir de eşeğimiz.

Antakya sebze halinde

Elde iki kilo elma

Bir de kaval

Ama cüzdan gitti

Ve bakıyoruz zeval zeval!

Yürüdük...Yürüyoruz...

Ben yoruldum.

Babam yoruldu.

Eşek yoruldu.

Yorulduk...

Köye ulaştık

Dursunlu köyüne.

Ev'e geldik

Süratımız, yok

Ev'e geldik

Pazarımız bok!

Eve geldik, iki kilo elma

Ama babamın kalbi tam yarma...

Elmaları fırlattı

Büyük sinirle

Bağırdı arapçayla:

Her tarafı haramiler sarmış

Bu da böyle biline!

Sonra...

Sonra evde ne oldu?

Lütfen bunu hiç sorma!..

Ben se, kavalımı gizledim.

Antakya, pazarlarına da gitmez oldum.

Sonra,

Meskenim zeytinlikler oldu.

Kerm el-Zeytun!

Kamış kavalımı

Zeytinliklerde çaldım

Gizli, gizli

Gizli gizli ”müvvel” çaldım.

Hüzün müvveli...

Zaman hızlıca geçti...

Zaman geçiyor.

Zaman hızlıca geçiyor.

İşte bugün de Perşembe

Bugün de pazar

Ben pazara çıkamadım!

Babam

Üstün babam

Seni özledim

Babam.

Kavalım elde

Hâlâ hüzün hüzün çalıyor...


Antakya, 1977