Paris öfkeli...

 Paris öfkeli...

Faiz Cebiroğlu

Tersine çevrilen kanlı bir beyin

Cani bir yaratık

Üç Kürdü katletti Paris’te.

Paris yasta,

Paris öfkeli.

Paris böylesi ölümlere,

Artık dur demeli!..

Sabahın ışığı...

 

Sabahın ışığı...

Faiz Cebiroğlu

Kalpler inançla tutuşur.

Yürürsün,

Gün doğumunda

Sessizce.

Şafakta yakalarsın

Sabahın ışığını.

Kızıl hülyalara dalarak,

Yol alırsın,

Korkusuzca!..

Sözcükler de yanar!..

 

Sözcükler de yanar!..

Faiz Cebiroğlu

Sözcükler, 

   Soğuk buz çiçekleri gibi 

       Beyaz kristallerde parlıyor sözcükler.

Ürperiyorum,

     Güneş ışınları vurur

            Buz çiçekleri kırılır!

                Yakıcı bir acıyla

Sözcükler de yanar!..

Kuruyan kış çiçekleri...

Kuruyan kış çiçekleri...

Faiz Cebiroğlu

Kar,

      Ay ve güneşe karşı parıltıda.

            Kar kristalleri düz alanda duruyor.

                   Kuruyan kış çiçekleri,

                          Yerlerini kardelenlere bırakıyor!...

Göğsüne ışık girsin!..

 

Göğsüne ışık girsin!..

Faiz Cebiroğlu

Kış olsun

Kar  olsun

Kollarını güneşe doğru uzatmayı unutma.

Göğsüne ışık girsin

Güneş girsin!..

Dışarıda hayat buz olmuş!

 

Dışarıda hayat buz olmuş!

Faiz Cebiroğlu

14 Aralık,

Sabah.

Soğuğu davet eden rüzgar.

Beden üşümüş,

Düşünceler donmuş.

Eller eldivenli,

Ayaklar buz tutmuş!

14 Aralık,

Kış.

Kar bulutları çeken atmosfer.

Dışarıda hayat buz olmuş!..

Gün kış soğuğunda...

 

Gün kış soğuğunda...

Faiz Cebiroğlu

Bir yandan Ay,

   Bir yandan Güneş.

      Doğa sessizliğe girmiş

Gün,

    Kış soğuğunda...

Özdeğerle yürümek...

 

Özdeğerle yürümek...

Faiz Cebiroğlu

Yürüdüler

İnançla

Korkusuzca yürüdüler.

Köksel

Ve içsel duyguları

Özdeğerleşti.

Özdeğerler

Dışa vurdu

Özgüven oldu.

Yürüdüler

Cesaretle yürüdüler.

Özdeğerler

Özgüvenle tekleşerek

Ölümü yendiler.

Ölümsüz oldular...