Yürümek...

 

Yürümek...

Faiz Cebiroğlu

Yürümek,

Ufukla,

Gökyüzü arasında,

Görünmezliğin kalbi atarken

Firari şarkılar söyleyerek

Yürümek.

Yürümek,

Sessizliği rahatsız etmeden

Kızıl hülyalara dalıp,

Ufuk ötesine,

Sessizce yürümek...

Hülyalar ve umutlar...

 

Hülyalar ve umutlar...

Faiz Cebiroğlu

Hülyalar ve umutlar 

     Şafakta büyür.

Ve gün doğumunda

    Müzik olur,     

        Senfoni olur!.. 

Yürürsün...

 

Yürürsün...

Faiz Cebiroğlu

Karlar eridi,

   Yollar açıldı.

       Yürürsün.

Yürürsün,

   Gün doğumunda,

         Sessizce.

Yürürsün,

    Kızıl hülyalara dalarak.

        Yol alırsın,

Sessizce...

Hercai çiçek tohumları...

 

Hercai çiçek tohumları...

Faiz Cebiroğlu

Tohumları,     

      Hercai çiçek tohumları.

 Tüm topraklarda yeşerdiler.

    Gül oldular,

         Gülistan oldular...

Işık...

 

Işık...

Faiz Cebiroğlu

Işık,

  Sabah ışığı,      

       Sevinçle parlar.

Müzik olur.

     Senfoni olur!

Işık,

  Karanlığın savaşçısı.

      İnanç ışığı.

          Her daim yolunu bulur.

   Umut olur!..

Kışın rengi beyaz...

 

Kışın rengi beyaz...

Faiz Cebiroğlu

Kışın rengi beyaz,

    Kar.

Doğa,

   Beyaz bir tuval gibi,

Kar...

Dört ışık....

 

Dört ışık....

Faiz Cebiroğlu

Aralık, Noel ayındayız.

  Ayın dört pazarında

      Dört ışık yanar,

Dört ışık parlar: 

   Birinci pazar, birinci ışık: Barış için yakılır.

İkinci pazar, ikinci ışık:  İnanç.

   Üçüncü pazar, üçüncü ışık: Aşk

Dördüncü pazar, dördüncü ışık: Umut için yanar,

   Umut için parlar!...

Kar...

 

Kar...

Faiz Cebiroğlu

Kar, yine kar.

    Gün doğumunda,

        Güneş ve Ay’ın altında,

              Sessizliği çağıran kar var...